9 mei 2009 | dagboek #51

Vorige keer schreef ik over de toekomstplannen van Ingy en ons. Inmiddels heeft Ingy besloten toch voor Road9 te blijven werken en niet bij de overheid. (Hoera!) En Claudette en ik zijn weer wat verder in onze plannen voor na Egypte.

De afgelopen weken zijn mij bijzonder stressvol geweest. We hebben een collega moeten ontslaan en ik ben niet langer managing director. Eerst het verhaal van Mary. Road9 Media is verantwoordelijk voor een tijdschrift dat zijn geld verdiend met advertenties van bedrijven in de wijk Maadi. De afhandeling van de advertenties werd gedaan door Mary. Ze deed dit al minstens 5 jaar en was er behoorlijk bedreven in. Totdat ze 4 weken geleden zich ziek meldde. Toen een collega begon om haar werk over te nemen bleek dat alle computerbestanden weg waren en dat alle papieren administratie nergens te vinden was. In eerste instantie gaf Mary aan ontevreden te zijn over haar laatste evaluatie maar al snel bleek dat ze iedere maand een behoorlijk deel van de inkomsten in haar eigen zak had gestopt. Dit was een behoorlijke schok. Iemand die je vertrouwd en die al die tijd geld heeft gestolen. De hele afhandeling hiervan ging op zijn typisch Egyptisch waarbij de politie en juridische procedures omzeild worden om toch nog een klein deel van het gestolen geld terug te krijgen. Gelukkig is het inmiddels achter de rug maar de heel toestand heeft me wel een paar slapeloze nachten gekost.

Dit was vorige week. Deze week werd mijn rol als managing director van Road9 Media overgenomen door de directeur van Arab Vision. Dit is ook een ingrijpend proces. Ik ben door AV gevraagd om een groot website project en training te doen voordat we Egypte verlaten. Om hiervoor tijd vrij te maken neemt iemand anders mijn management taken in het bedrijf over. Road9 is een beetje mijn kindje en het neemt tijd om dit los te laten. Ik ben begonnen mijn werk over te dragen en er voor te zorgen dat alle projecten goed blijven lopen.

Deze verandering is sneller gegaan dan we hadden gepland maar het geeft ons de ruimte om actiever vooruit te kijken. Ik hoop zelf een of twee projecten op te pakken todat we weggaan die een concrete voorbereiding kunnen vormen op humanitair werk. We geloven dat God in controle is en wij bidden om Zijn leiding voor ons leven en dat geeft het vertrouwen dat we op de juiste plek terecht zullen komen.

We houden jullie op de hoogte!

PS: op onze website staan leuke video’s van Naomi
Lees verder..