Surviving Schiphol

Met regelmaat heb ik mijn beklag uitgeschreven over de bureaucratie in Egypte. Wij hadden gedacht dit verdriet achter ons te laten nu we ons in Nederland vestigen, het walhalla van goed-geregelde-bureaucratie. Na goed drie weken Kikkerland heeft dit vertrouwen toch enkele deuken opgelopen.

Het begon met het registreren van de auto die ik mag gebruiken van een bevriende garagehouder, die zijn werkplaats heeft in een oud kerkje vlakbij Leeuwarden.Het blijkt dat je eerst ingeschreven moet zijn bij een gemeente voordat je een auto op je naam kunt schrijven. Geen probleem, ik ging nog diezelfde middag naar het gemeentehuis om dit te laten doen. Daar bleek dat ik me alleen kan inschrijven op het adres van mijn ouders als zij daarvoor toestemming geven. Je weet het maar nooit natuurlijk met de jongeren van tegenwoordig die zolang thuis blijven wonen dat hun ouwelui ze liever zien gaan dan komen.

De volgende dag bracht ik het formulier waarin mijn vader mij welkom verklaarde, ter attentie van de dame die me had geholpen zodat het sneller zou gaan. Drie dagen later maar eens gebeld of het al rond was, maar ik stond nog niet in het systeem. Inmiddels had ik een autoverzekering afgesloten waarvoor de overschrijving van belang was dus de tijd begon te dringen. Na het weekend ben ik zelf maar weer eens naar het gemeentehuis gegaan waar bleek dat ze de brief met formulier kwijt waren. Gelukkig had de dame aan de balie begrip voor mijn zaak en bleek een telefoontje naar mijn ouderlijk huis ook te gelden als legitieme toestemming. Het zou nog wel een dag of twee duren voor het echt in het systeem stond maar het was geregeld.

Diezelfde week bleek er nog een brief zoekgeraakt te zijn. Dit keer bij het bedrijf dat onze spullen uit Egypte moest inklaren zodat ik de spullen met boeken en kleren uit onze flat in Cairo kon ophalen. Hier was al een heel verhaal aan vooraf gegaan met formulieren voor de douane en een wachttijd van 8 weken die na een telefoontje naar het kantoor in Zwolle teruggebracht kon worden tot 1 dag! Een typisch geval van kastje naar de muur en net met de juiste mensen in contact komen om gedaan te krijgen wat je wil.

Flashbacks van Egypte en zweterige overheidsgebouwtjes waar je opgepropt op je beurt staat te wachten. Gelukkig kun je in Nederland een heel eind komen met het plegen van enkele telefoontjes. De brief naar het inklaringsbedrijf bevatte te toestemming van de douane om onze spullen in te voeren. Gelukkig had ik hiervan een afschrift gekregen die ik heb gemaild en aangetekend verstuurd. Na enig aandringen werd dit geaccepteerd. Dat was een hele opluchting want voor iedere dag opslag werd een aardig bedrag gerekend. Afgelopen vrijdag konden we met een boedelbak vanuit Leeuwarden rijden om de spullen op te halen die vervolgens in Voorhouten werden opgeslagen waar ze op ons wachten tot wij een eigen plekje in het bijna volmaakte Nederland hebben gevonden.

Had ik al verteld dat we alleen onze handbagage mee konden nemen van Toronto naar Schiphol?

Lees verder..