Vrijdagmiddag en virtuele familie

Terug uit de kerk en na een kopje koffie zitten Claudette en ik ‘gezellig’ achter onze laptops te typen. We proberen natuurlijk op onze kerkdag niet met werk bezig te zijn hoewel er altijd verleidelijke emails op de loer liggen in de inbox. We hebben net de ramen dichtgedaan en de airco aangezet omdat de middaghitte onze kamer langzaam in een sauna verandert. Naomi ligt lekker te slapen en wij genieten van een moment rust.

Onze kleine dame begint steeds meer van de wereld te ontdekken nu ze lopend en kruipend haar weg weet te vinden naar plaatsen waar wij haar liever vandaan houden. Zo heeft ze bijvoorbeeld een onverklaarbare voorkeur om met de tioletpot en de wc-borstel te spelen. Vorige week heeft ze de net gebroken van de houten giraffe die we vorige jaar kado hebben gekregen. Het beest had bij aankomst al last van gebroken ledematen en nu dus weer. Gelukkig is de nek weer aan elkaar gelijmd en we hebben hem een plaatsje gegeven ver weg bij de grijpgrage handjes van Naomi vandaan.

Nu ik meer thuis werk valt mij vaker de taak ten deel om op Naomi te passen. Tussen mijn computerwerk door probeer ik met een schuin oog op haar te letten en soms speelt ze voor een poosje in de box. Wanneer ze echter in de buurt komt van mijn werkplek heeft ze geen rust voordat ze met mijn telefoon, laptop of Palm pilot kan spelen. Het zal waarschijnlijk niet lang duren voor ze haar eigen apparaten heeft en vanuit haar slaapkamer online met ons in contact blijft. Ik las net een bericht over families die contact met elkaar houden door middel van online computergames. Aan de ene kant bizar en aan de andere kant een oplossing voor familieleden die ver weg zijn van elkaar, en dat lijkt steeds meer voor te komen.

Dit zal voor ons waarschijnlijk ook een poosje het geval zijn wanneer ik naar Nederland ga en Claudette en Naomi nog een tijdje in Canada blijven. Nu al hebben we voornamelijk via Skype en webcam contact met ouders en broers een zussen. Ik ben benieuwd welke kant dit uit zal gaan. Nu al speelt een groot deel, of zelfs het merendeel, van onze sociale contacten zich af via Internet of mobiele telefoons. Voor ons is dit voornamelijk positief en onze behoefte aan menselijk contact in de echte wereld is geenszins minder geworden. Ik weet wel dat er ook negatieve kanten aan deze ontwikkeling zitten maar voor nu ben ik gewoon benieuwd hoe het onze wereld zal vormen en hoe het eruit zal zien na 10 of 20 jaar. Zomaar een gedachte op mijn vrije vrijdagmiddag.