9/11

Afgelopen week hebben we onze tickets geboekt. Dit is is een spannende stap want nu wordt ons vertrek uit Egypte wel erg definitief, maar we zijn er klaar voor en we zien uit naar wat ons te wachten staat in Nederland, al zullen we Egypte best missen op druilerige dagen wanneer we tussen de geraniums door staren naar een grijze hemel boven een doodstille straat.

Op dit moment weten we alleen zeker wanneer we precies weggaan; op 11 september (en dit is geen grap). We weten nog niet waar we zullen wonen en we weten nog niet wat we precies zullen doen. Ik ben nog op zoek naar werk en het kan even duren voordat ik iets passends gevonden heb. Mijn voorkeur gaat uit naar werk bij een ontwikkelingsorganisatie. Dat we teruggaan naar een land van melk en honing betekent niet dat we ons niet meer verbonden voelen met mensen die ergens wonen waar het een stuk minder is. We willen betrokken blijven bij het verhelpen van armoede in de wereld of we nu hier zijn of ergens anders, of we nu kebab eten of chocoladerepen van Max Havelaar, ons hart blijft ergens rondzweven in de Derde Wereld.