30 november 2007 | dagboek #32

We hebben ons lekker op de bank genestelt en ik heb net het vuur van de open haard aangemaakt. Terwijl de vlammen een gezellige warme afgeven wordt het buiten langzaam donker. De avond valt in “Entrepierres” waar we voor een week in een klein huisje zitten in een kleine nederzetting. De geschiedenis van deze plek gaat terug tot de middeleeuwen en er is zelfs een klein kerkje. De huisjes van Entrepierres zitten als het ware ingeklemd tussen twee bergen. We zitten hier ruim twee uur ten noorden van Marseille.

Eigenlijk had het dagboekje moeten gaan over een rampzalige week met een heel aantal uitdagingen op het werk, een auto met vier lekke banden en deuken in het dak maar het kwam er niet van omdat ik dat weekend met maagproblemen te kampen had.. En de week erna een werknemer die meer opslag wil dan wij aanbieden en vervolgens voor een deel van zijn werkzaamheden bedankt. En vorige week heeft een van mijn webdesigners ontslag genomen. Gelukkig niet vanwege onenigheid of problemen maar omdat hij nu ergens anders een wereldbaan kan krijgen. Zo zijn er nog een heel aantal grote en kleine uitdagingen die het leven van een kleine ondernemer boeiend houden.

Maar omdat al deze zaken zoveel tijd in beslag namen was er geen tijd voor een dagboekje. En hier in Frankrijk lijkt het allemaal eventjes heel ver weg. We zijn hier omdat Claudette in contact gekomen was met degene die hier een retraitecentrum voor ‘ons-soort-mensen’ heeft opgericht. Een Canadees, getrouwd met een Zwitserse.

We vertrokken op 25 November maar niet samen. Ik had aanvankelijk een conferentie voor mijn werk op Cyprus en hoewel deze was afgelast had ik toch nog een aantal afspraken gemaakt op Cyprus. Dus terwijl Claudette vooruitgereist was ben ik via Cyprus deze kant uitgevlogen. Dit kwam op zich goed uit omdat het Claudette de gelegenheid gaf een paar counselingsgesprekken te hebben over zaken waar zij mee worstelt in haar werk in Cairo. Zij was hier 3 dagen voordat ik aankwam.

Dus nu zijn we aan het bijkomen, opladen en uitrusten in de Provence. Het is hier geweldig mooi en we genieten van de overweldigende schoonheid van het berglandschap. Er zijn mooie wandelroutes en het is heerlijk rustig. We zitten vlakbij het Sisteron, waar we gistermiddag hebben rondgekeken. Een mooi Middeleeuws plaatsje dat in de zomer waarschijnlijk druk is met toeristen maar nu lekker rustig.

Het is goed om even weg te zijn van de drukte van Cairo en ons werk en weer even bij te komen. Vanmiddag waren we uitgenodigd voor de lunch bij de mensen hier. Het was een echte Zwitserse raclette, dit is een soort grill met kaas. Heel lekker en gezellig. Er was ook een ander Canadees stel uitgenodigd die hier voor een paar maanden helpen met verbouwingen aan een deel van de huisjes. Na de maaltijd hebben we een lange wandeling gemaakt. Mijn kuiten doen nog pijn.. Jullie merken al, het levert weinig interessante schrijfsels op, maar we genieten met volle teugen.

Claudette is overigens ook begonnen met een dagboekje (in het Engels). Mocht je hier interesse in hebben, laat het even weten dan plaatsen we je op de lijst.