dagboek #26 | Twee trouwerijen

Het laatst dagboek was twee maanden geleden... In de tussenliggende tijd hebben we ons voorbereid op de twee bruiloften in Nederland en Canada die we gevierd hebben en een soort van vakantie gehad. Als je veel te vertellen hebt, is het altijd lastig om te kiezen welke belevenissen het meest de moeite waard zijn.

We kwamen op 10 Juli aan in Nederland voor een week. We hadden geprobeerd om het programma niet al te druk te maken zodat we genoeg energie zouden hebben voor de reis en de bruiloft aan de andere kant van de oceaan. Dit is altijd lastiger dan het lijkt omdat ik het verlengen van mijn rijbewijs moest zien te regelen die week en dat bestond uit een medische keuring en papierwerk in Leiden. We konden gelukkig de eerste nacht bij vrienden in Leiden overnachten. Daarnaast natuurlijk de nodige bezoekjes aan familie en vrienden. Het lastige is alleen dat niemand in de buurt van Pa en Ma in Leeuwarden woont. We waren dus toch nog redelijk moe toen we op het vliegtuig richting Toronto stapten waar nog eens bij kwam dat onze vlucht 4 uur vertraagd was. We kregen het even extra benauwd toen er omgeroepen werd dat een kwart van de pasagiers niet mee kon omdat er een ander toestel nodig was. Gelukkig zaten wij niet bij die 25% anders hadden we de bruiloft in Canada misschien niet eens (op tijd) gehaald.

De bruiloft in Den Haag begon met regen op de heenweg en een hevige storm tijdens de barbeque aan het Haagse strand maar tussendoor was het stralend weer en zo was het ook met mijn zus en haar echtgenoot die zich door een paar buitjes niet van hun stuk lieten brengen. Het was mooi om getuige te zijn van het huwelijk van mijn ‘kleine’ zusje die uitgegroeid is tot docter in de biologe en een prachtige bruid. Heel bezonder. Op de terugweg van Canada naar Cairo hadden we nog even de gelegenheid om haar te zien want we hadden een lange overstap op Schiphol en laat dat nu net haar verjaardag zijn.. Jammer genoeg wat korter dan we gepland hadden want ook op de terugweg hadden we 4 uur vertraging.

Ook al was het wat stressvol om twee trouwerijen zo kort op elkaar te hebben op twee continenten, de andere kant is dat het leuk is om te zien wat er anders is in beide landen en tussen beide koppels. De trouwerij in Canada besloeg eigenlijk drie dagen waarbij het accent lag op de mogelijk voor beide families elkaar te leren kennen, natuurlijk onder het genot van lekker eten. In Nederland gebeurd alles doorgaans in 1 dag. In Canada speelt de familie een veel grotere rol bij het voorbereiden van de dag. Een behoorlijk deel van de gasten zijn vrienden van de ouders. De bruiloft vond plaats in een toeristisch plaatsje aan Lake Huron waar de ouders van Paul’s (Claudette’s broer) vrouw wonen.

De trouwdag begon leuk omdat Paul de lokale radio gebeld had om een nummer ter ere van hun huwelijksdag te draaien en dit werd promt gedaan. Om een uur of twaalf werden er foto’s gemaakt met het hele gezelschap aan het strand om vervolgens naar de kerkdienst te gaan. Deze was in een Katholieke kerk. Helaas was er geen samenzingen tijdens de dienst. Iets dat ik niet eerder heb meegemaakt. Na de kerkelijke inzegening die ook de officiele sluiting van het huwelijk is, gingen we naar de feestzaal in het hotel waar we logeerden. Claudette en ik hadden de eer om aan de ‘head table’ te zitten samen met het bruidspaar en de ‘best man’ en de ‘maid of honor’. Wel wat apart want het is een rechte tafel waarbij iedereen op een rij zit zodat praten met elkaar wat lastig is. Het feest bestaat meestal uit een uitgebreide maaltijd die overgaat in een feest. Tijdens de maaltijd worden er meestal speeches gehouden. Wij hadden, naar Nederlandse gewoonte, een sketch in elkaar gedraaid en een lied bedacht op de wijs van het Wilhelmus. Ondanks de Hollandse draai werd onze bijdrage op prijs gesteld. En zo leefde iedereen nog lang en gelukkig en vielen wij die avond na feesten en dansen doodmoe in bed.